Pisanki
Pisanki są głęboko zakorzenionym polskim zwyczajem wielkanocnym. Do tradycji wielkanocnej należy przygotowanie ich na dzień wielkiej soboty kiedy to zanosimy je w koszyczku razem ze święconką.
Pisanka jest to zwyczajowa nazwa jaja zwykle kurzego, ale także gęsiego czy kaczego zdobionego różnymi technikami.
Zwyczaj malowania jajek pochodzi prawdopodobnie z Persji. W Polsce najstarsze pisanki odkryto, podczas wykopalisk archeologicznych na opolskiej wyspie Ostrówek. Pisanki te pochodzą z X wieku. Wzór rysowano na nich roztopionym woskiem, a następnie wkładano je do barwnika który nadawał barwę.
Pisanki zostały włączone do symboliki wielkanocnej w procesie chrystianizacji.
Obecnych czasach pisanki wykonuje się tuz przed Wielkanocą. Nie może ich zabraknąć wśród świątecznych pokarmów. Stanowią symbol rodzącej się do życia przyrody, a jednocześnie nadziei, jaką czerpią chrześcijanie z wiary w zmartwychwstanie Chrystusa.
Kraszanki powstają przez gotowanie jajka w wywarze barwnym. W dawnych czasach który były uzyskiwane jedynie z naturalnych składników, zazwyczaj w tym celu stosowano różne rośliny np:
- brązowy uzyskujemy z łupiny cebuli czarny powstaje dzięki użyciu kory dębu, olchy lub łupiny orzecha włoskiego
- żółtozłocisty otrzymujemy z kory młodej jabłoni lub kwiatu nagietka
- fioletowy powstaje dzięki płatkom kwiatu ciemnej malwy
- zielony można otrzymać z pędów młodego żyta lub listków barwinka
- różowy z soku z buraka
Pisanki mogą mieć różnobarwne desenie. Powstają przez rysowanie na skorupce gorącym roztopionym woskiem, a następnie zanurzenie jajka w barwniku.
